Ter Nagedachtenis ♥

Deze post is voor Katja. Een witte kat, met een beetje een hangbuikje, een ontzettende goedzak die zich gewoon liet oppakken door kleine kinderen, snoepjes kreeg bij alle buren, opgekruld op het dak van het tuinhuis ging liggen zodat mijn zus en ik haar een ‘snoepje’ vonden lijken, bij me op de bank kwam liggen als ik ziek was, ontzettend kon sjanken om eten, en als ik een laptop op mijn schoot had zich er gewoon bij propte.
Mijn ouders hebben haar als kitten uit het asiel gehaald toen ik ongeveer 1 jaar oud was, dus een leven zonder haar, kon ik me niet voorstellen. Maar op donderdag 7 januari 2010 liep ze ’s avonds opeens heel gek, haar achterhand leek wel verlamd en toen ging ze achter de kastjes liggen, opeens alsof ze een rustig plekje zocht, en moest ze spugen enzo. M’n moeder heeft d’r ’s avonds in d’r mandje gelegd en mee naar bed genomen; ze mocht nooit naar boven, maar ze lag ons allemaal heel dicht bij het hart. M’n moeder kon niet slapen, maar toen ze wel even is ingedommeld, is Katja de volgende dag om 2 uur ’s nachts overleden.
Na 9,5 jaar al en zo plotseling, ik wist echt niet wat me overkwam, zo zonder haar. Met Coco heb ik nu ook leuke dingen enzo; zonder hem zou ik ook niet meer kunnen, maar de reden waarom. Auwh.
Als m’n zus en ik nu een foto of oude video zien en Katja komt voorbij gillen we altijd ‘Aaaawh Katja!’ en hoe erg we d’r missen. Ze is een superbelangrijk deel van m’n jeugd en ik zal altijd van haar blijven houden. Rest In Peace My Dear ❤

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s