Hobby: Paardrijden!

Een van mijn grote hobby’s is toch wel paardrijden. Dit wilde ik al sinds ik klein was en ik weet eigenlijk niet eens precies van wie dat komt. Maar zodra ik de minimumleeftijd had bereikt (6 jaar) kon ik eindelijk, eindelijk paardrijden! (Mijn moeder had me al toen ik vijf en een half jaar ofzo was ingeschreven, want er was echt een hele lange wachtlijst.) Ik doe het nu dus ook al zeven jaar en die jaren zijn echt gevlogen. Een eigen paard is natuurlijk superduur en dat doe je niet zomaar, dus moest ik het bij één keer in de week een halfuurtje houden. Mijn moeder ging altijd met me mee en zadelde dan mijn paard voor me op. Zij heeft het eigenlijk eerst geleerd en ik daarna van haar, want als zesjarig klein meisje ging ik niet in de loopstallen met tien pony’s om me heen. Als we naar het bos gingen moesten er moeders naast lopen en dan stond zij eigenlijk altijd wel paraat, dus zij is ook redelijk snel ingeburgerd, haha.
Na een tijdje mocht ik naar de uursles. Superspannend vond ik dat, maar ik vond het nog steeds heel leuk. Als ik dan van m’n paard afkwam vroeg ik alweer aan m’n moeder ‘wanneer is het weer donderdag?’ (De dag waarop ik dus reed.) Jammer genoeg had ik natuurlijk niet echt vriendinnetjes. De les waar ik in reed zat vol met ‘kakker’meisjes, en dat zeg ik echt niet snel van iemand. ^^ Er waren dus wel keren dat ik het minder leuk vond, maar toen ik naar de halfgevorderde mocht kwam ik wel bij een vriendin uit de kerk en was er ook wat meer uitdaging. In die les kwamen nog meer vriendinnen, een paar gingen er ook weer en die zijn nu ingeruild voor mensen die nét uit de beginners komen waardoor het hele niveau van de groep een beetje naar beneden is gehaald, maar ik heb niet erg veel tijd en op vrijdagmiddag vind ik toch wel fijner dan doordeweeks. Bovendien gaat het er bij mij meer om hoe ik de dingen doe die we doen, en niet om wat we doen.

Dsc_0504-11-600x451_large

Oordelen over mijn niveau is niet iets wat ik zelf ga doen. Voor zeven jaar rijden zou ik wel een hoger niveau kunnen hebben, maar ik ben begonnen from scratch oftwel in de kleuterles, waar ik volgens mij echt pas na een jaar mocht galopperen, wat nu allang niet meer zo is. Mijn vriendinnen die later zijn begonnen mochten vanwege hun leeftijd starten in de beginnersles en hebben heel hun kleuterlesperiode overgeslagen, waardoor ze in veel kortere tijd in de halfgevorderde zitten. Maar toch maakt het me allemaal niet zo veel uit. Het contact met de paarden en die kick als je op een paardenrug zit, dat is voor mij het belangrijkst. Niet wat ik allemaal kan en hoe goed ik wel niet ben. Uiteraard zet ik me daarvoor in, maar dat lukt niet altijd even goed. Met wedstrijden doe ik sowieso niet mee, omdat die op zondag zijn. En paardrijden gaat niet alleen om het rijden, want wat ik soms wel merk is dat ik makkelijker bij een paard in de stal stap die je lelijk aankijkt dan anderen. Dit komt o.a. door mijn moeder, maar ook wel doordat ik al zo lang met paarden omga. Al rij je je paard nog zo mooi, als je niet bij hem in de stal durft komt het op mij een beetje ongeloofwaardig over!

Animal-animals-horse-horses-nature-favim.com-424662_large

Mijn manege is wel leuk: grote binnenbak, kleine binnenbak, losgooibak, longeerbak, springbak, buitenbak en naastgelegen bos. Lange tijd ben ik er elke zaterdag heen gegaan ookal reed ik niet, dat is nu weer wat minder. Ook de pony’s zijn echt lieffies en er zijn er maar een paar die me niet erg aanstaan. Dit komt dan vooral als ze heel vaak bokken, sprintjes trekken of kleine rondjes gaan draaien en zo sterk zijn dat ik ze niet kan verbeteren/inhouden. Dat zijn overigens wel vaak de pony’s waar ik redelijk vaak op zit, meeeh. Ik weet niet waarom, maar pony’s schieten bij mij altijd sneller weg dan bij anderen. Gelukkig ben ik daardoor ook extra goed geworden in blijven zitten. Rustige pony’s ben ik daardoor extra gaan waarderen en vind ik niet saai. Sowieso ben ik geen racemonster en kan ik een stap (vooral zonder zadel!) waarin je je paard goed voelt ook al als heel fijn ervaren. Ook ben ik op een kamp geweest waar ze ‘freestyle’ reden, echt een hele andere manier van met paarden omgaan. Echte lievelingspony’s heb ik niet, maar er zijn wel een paar pony’s waarbij ik heel blij word als ik op ze ‘ingeroosterd’ sta.

45417267_large

Ik zou nog zoveel meer kunnen vertellen, maar het aantal woorden kruipt richting de 900 en meer wil ik jullie niet aandoen. Jullie hebben denk ik al wel door dat dit een grote hobby van me is. Ik ben minder bang geworden en ook strenger, want als een paard iets niet doet moet je aardig wat doorzettingsvermogen hebben wil je hem zover krijgen dat hij het wel doet. Als je nog meer over hobby’s van mij of paardrijden wilt weten, just ask!

En paardrijden geen sport..?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s