Day in the Future #1

– Introductie DITF

Ik word wakker van de zonnestraaltjes die op mijn gezicht schijnen. Mijn slaapkamer is niet enorm groot, maar wel helemaal naar mijn smaak ingericht. Niet te veel prullaria, maar wel de nodige dingen die het gezellig maken. Na vijf minuutjes stap ik uit bed. Met een grote gaap trek ik mijn gordijnen open en kijk benieuwd naar de lucht – wat voor weer wordt het vandaag in Nederland? Het ziet er gelukkig niet al te slecht uit. Een mooie lentedag met zonnestraaltjes, niet teveel wind en alleen ’s avonds een klein regenbuitje zeiden ze gister. Ik loop naar de badkamer om mijn gezicht schoon te maken. Ik hou nu meer van ’s avonds douchen en ik ga er even vanuit dat ik dat dan ook nog fijner vind. Met een fris gezicht loop ik weer terug naar mijn slaapkamer en doe mijn kast open. Hij is groot maar niet kolossaal en heeft een mooie houten kleur, en siert daarmee mijn kamer echt. De zon schijnt nog steeds naar binnen, dus besluit ik dat het wel tijd is voor wat vrolijkheid, gebracht door mijn flowerpants. Ik trek er een simpele top met boothals bij aan met daar overheen een blazer. Geen idee wat de mode dan is en ik moet natuurlijk wel een beetje ‘net’ gekleed zijn en niet zoals nu aangezien ik dan hoop een baan te hebben. Klik voor inspiratiebron. Zonder dat ik het had bedacht zie ik dat mijn rode nagels matchen met het hart van de bloemen, top. Als schoenen ga ik vandaag voor mijn lichtbruine enkellaarsjes. Pumps wordt me te sjiek en sandaaltjes is wel erg overenthousiast.
Bovendien moet ik vandaag ook nog een stukje lopen, te beginnen met het ochtendrondje met mijn geweldige hond Iggy. Het is een  Cavalier King Charles Spaniel en ik heb nog steeds een zwak voor labradors, maar daar is mijn huis nu nog iets te klein voor. Ik loop de huiskamer in en …. kijkt op. Hij ligt nog heerlijk te slapen met zijn kop op zijn poten op het fluffy kussen, maar tilt nu hij me hoort zijn kop op. Ik word nog elke keer vrolijk als ik hem zie, want ik heb al mijn hele leven een hond gewild. Mijn ouders vonden het wel een beetje overenthousiast, een hond als je op jezelf woont en nog druk bent met alles, maar ik wilde het zó graag en ben zelf naar het asiel gegaan. De tweede keer gingen ze meekijken en toen ze me zo zagen, moesten ze wel toegeven.
Iggy is ondertussen naar me toegekomen en likt mijn hand al kwispelend. ‘Hi, cutie!’ begroet ik hem. Dit is echt ‘ons momentje’, want mijn vriend heeft uitdrukkelijk verteld dat hij er een hékel aan heeft als ik zo tegen Iggy praat. Ik loop naar de kapstok met Iggy achter me aan drentelend, trek mijn jas aan en doe Iggy zijn riem om. Ik grabbel de huissleutels van het plankje af en loop de deur uit, die ik netjes afsluit als Iggy er ook doorheen is. Samen lopen we het flatgebouw uit en wandelen in het bijbehorende parkje, waar ik hem losmaak. Ik groet de standaardwandelaars – de joggende vrouw, het bejaarde echtpaar en het jongetje dat zijn Jack Russel uitlaat – en geniet van Iggy die voor me loopt en zijn behoefte doet. Zijn actie jaag-de-eenden-angst-aan vind ik iets minder en ik roep hem bestraffend na, waarna hij eigenwijs omkijkt en ik alleen maar kan glimlachen. Ik hou van dit ochtendwandelingetje, ook al is het maar een kwartiertje. Lieve Iggy, de mensen die ik altijd tegenkom en me groeten, de eendjes, de geuren van een nieuwe dag – of zijn het gewoon de croissantjes van de bakker op de hoek? Ik voel de honger opkomen en roep Iggy weer bij me. We zijn weer aan het begin van het parkje, dus ik gesp de riem weer aan, steek de drukke weg over en sta even later weer in mijn flatje. Daar geef ik Iggy zijn voer en daarna maak ik mijn eigen ontbijtje klaar. Yoghurt, rode vruchten uit de diepvries, een schepje honing en een verkruimeld beschuitje erin (mijn huishoudgeld was op voor cornflakes, en beschuiten eet ik eigenlijk nooit, maar ik had nog een heel pak in huis). Een kopje thee erbij – dat heb ik ondertussen hopelijk leren drinken – , radio aan en even lekker opstarten. Ondertussen geniet ik van elke hap van de yoghurt die ik neem, want dit heb ik lang niet kunnen eten door mijn melkallergie, waar ik na alternatieve behandelingen vanaf ben. Ok, het lijkt dat dat nu al is ingegaan!

Advertenties

Een gedachte over “Day in the Future #1

  1. Pingback: Day in the Future #2 | Hesterly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s