Day in the Future #2

Introductie DITF
DITF #1

Na een kwartiertje is mijn schaaltje zo goed als leeg, dus ik was hem snel even af en zet hem weer terug in de kast. Daarna loop ik naar de kamer naast mijn slaapkamer. Deze is eigenlijk nog groter dan mijn slaapkamer, en toch heb ik besloten niet deze als slaapkamer te nemen. In mijn slaapkamer heb ik gewoon een kast, bed, nachtkastje en klein tafeltje, het broodnodige dus. In de kamer ernaast heb ik een slaapbank staan, mijn make-uptafel, bureau met laptop en strijkplank tegen de muur. Iets minder netjes dus, maar zo kan ik ’s avonds gewoon slapen in een nette kamer (wat wel het beste werkt bij mij) zonder de helft van mijn spullen weg te moeten doen.
Ik klap het klapstoeltje open en ga er op zitten, voor mijn make-uptafeltje. Oeh, I’m so in love with it! Elke keer als mijn ouders kwamen bleef ik maar zeggen ouders dat ik zo graag een make-uptafeltje met spiegeltje enzo wilde. Maar nergens was degene te vinden die ik wilde (of het was me te duur, ik ben nogal gierig) en uiteindelijk heeft mijn opa deze voor me gemaakt. Precies naar mijn wensen en ideaal om mijn make-upjes op te bergen en elke morgen aan te brengen.
Ik breng een heel klein beetje foundation op – mijn huid is nooit erg onrustig geweest en laten we hopen dat dat niet nog komt -, een klein beetje blush voor een natuurlijke glow, naturelle oogschaduw met een likje mascara en een niet al te opvallend kleurtje lipstick. Benieuwd naar de trends van dan! Uit het laatje pak ik mijn borstel om mijn haar door te borstelen. Dit vergeet ik best vaak, aangezien mijn haar in een bob zit en ’s morgens dus helemaal niet zo wild zit. In mijn tienerjaren heb ik wel een keer een bob gehad, maar ik ging toch terug naar het lange haar omdat ik dat toen meer bij die fase vond passen. Toch heb ik altijd geweten dat ik later weer een bob wilde, omdat het gewoon zo goed bij mijn gezicht past. Rond mijn twintigste heb ik het dus ook weer gedaan en nu ik vind dat ik er de ‘goede’ leeftijd voor heb ben ik er heel erg blij mee.
Ik ben klaar met mijn make-up en kijk op mijn horloge. Kwart voor acht, as usual. Ik ben graag te vroeg en heb een hekel aan haasten. Daarom sta ik om half zeven op, ga om zeven uur de deur uit met Iggy, eet tot iets over half 8 en heb dan nog alle tijd voor mijn make-up. Nu ik daarmee klaar ben loop ik naar het andere bureautje waar mijn laptop op staat. Binnen no-time is ‘ie opgestart en heb ik nog even de tijd om de nodige blogposts te lezen. Dit doe ik nog steeds en ik heb er ook nog steeds geen genoeg van. Heerlijk vind ik dat, als ik tien minuutjes over heb, om even dit in te kunnen plannen.
Vier artikeltjes verder is het vijf voor acht en dat betekent tijd om m’n spullen te gaan pakken. Tandenpoetsen, handtas mee, checken of Iggy nog water heeft en even gedag zeggen, jas aan, appel uit de fruitschaal en brood dat ik gister heb klaargemaakt uit de koelkast pakken, flesje water vullen en… dat was het wel. Ik doe de deur op slot en loop naar mijn autootje. Met zijn zeegroene beter hebben ze die dan! kleur valt ‘ie lekker op tussen de saaie grijze en ik plof neer op de heerlijke bekleding.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s