Day in the Future #3

Introductie DITF
DITF #1
DITF #2

‘Hi Julie!’ begroet ik Julie, die tegenover me zit te werken. Ze begint altijd al om acht uur omdat ze nogal een apart slaapritme heeft. Naast dit werk is ze namelijk schrijfster en haar inspiratie komt altijd opdagen als een normaal mens al bijna naar bed zou willen gaan, zo rond elven. Dan is ze opeens volop in de mood, schrijft een eind weg, en belandt pas rond drie uur in bed. Het gekke is dat ze zich zo heeft aangepast dat ze er wel uit kan komen om zes uur, van acht tot vier werkt, weer een paar uurtjes slaapt en dan rond achten avond eet. Ik zou het niet kunnen, maar zij doet het er goed op. Op haar werk, maar ook haar boeken zijn braincandy. Van een ochtendhumeur heeft ze gelukkig ook geen last.
Ik zet mijn tas naast mijn stoel op de grond, ga in mijn bureaustoel zitten en zet mijn iMac aan. Het leek de baas het beste als we met Applecomputers werkte. Nou, ik sputter niet tegen! ‘Hé,’ hoor ik Julie zeggen. Ze kijkt eindelijk op van haar beeldscherm en doet het speldje in haar haar goed. ‘Sorry, ik was druk bezig.’ Ze glimlacht naar me en ik lach ook. ‘Maakt niet uit, we hebben nu eenmaal leuk werk!’ Terwijl mijn computer opstart rangschik ik de dingen op mijn bureau: nietmachine, plakbandapparaat, telefoon, notitieblok, pennenbakje met markers, pennen, fijnschrijvers en tipp-ex. Als het allemaal recht staat ben ik weer klaar voor de dag en open ik allereerst mijn mailbox.
De tijd vliegt voorbij met mailtjes beantwoorden, afspraken inplannen, bellen, overleggen, dingen neerkladden en afstrepen op mijn als-maar-groeiende To-Do lijst van vandaag. Rond koffietijd loop ik even naar de wc, werk mijn make-up bij en check mijn haar. Ook mijn mobiel haal ik even tevoorschijn. Heel populair ben ik niet, maar zoals nu wil mijn vriend Geoffrey nog wel eens een sms’je sturen. Vanavond rond vijf uur ben ik bij je. Is het nog een beetje gezellig op je werk? Liefs, see you soon! X Ik word gelijk blij als ik denk aan vanavond als we weer een gezellig avondje samen zijn en sms gelijk terug. Gezellig, ik heb al wat lekkers uitgezocht, je mag je kookkunsten weer laten zien… Altijd toch, ToDo lijstje krimpt alweer! Tot vanavond XOXO Daarna loop ik weer terug naar mijn werkplek en pik twee thee mee bij de theeautomaat. Eentje zet ik bij Julie neer. ‘Dankje,’ mompelt ze, verzonken in haar werk. Misschien niet het gezelligst, maar zo ben ik zelf ook. Uit mijn tas vis ik mijn banaan uit z’n bananenkoker voor wat extra energie. Een paar slokken water en dan kan ik er weer tegenaan.
Voor ik het weet hoor ik de radio al weer die alleen in de pauze wordt gedraaid, wat dus betekent dat het pauze is. Snel verzend ik het laatste mailtje, sla wat documentjes op en zet mijn beeldscherm op zwart. Ook Julie is klaar, pakt haar tas op en staat op. Samen lopen we naar beneden en praten volop. Eerst even over welk werk we zojuist weggewerkt hebben, frustraties en ook leuke dingen. Daarna over alledaagse dingen. Samen hebben we altijd wel wat te kletsen, hartstikke gezellig. Het zonnetje schijnt nog steeds en we gaan op het bankje zitten tegenover de hoge populieren. Uit mijn tas rakel ik mijn zelfgemaakte brood op. Het beleg was een creatieve uitspatting van gister: groenten in de blender en daarna gekookt met een beetje maïzena. Het is nu dus een jamachtige substantie waar ik bij de ene kaas bovenop heb gelegd en bij de andere kipfilet. Verbazend genoeg nog best lekker, ook al kijkt Julie er met een scheef oog en opgetrokken wenkbrauw naar als ze me vraagt wat ik nu weer heb geprobeerd, terwijl ze een hap neemt van haar witte boterham met chocopasta en pindakaas. Ik moet lachen om haar verbaasde gezicht. ‘Dat het groen en gezond is wil niet zeggen dat het niet lekker is!’ ‘Nou, ik ga toch liever voor tijgerbrood waarbij je lijkt alsof je ze hebt belegd met pindarotjes. Hmm,’ zegt ze met volle mond van haar laatste hap.
‘Niet alles wat ik uitprobeer is gezond hoor! Ik weet zeker dat je verkocht bent aan mijn cappuccino-, bounty- of marsepein-sinaasappelcake als je er alleen maar aan rúíkt…’ ‘Hmm ja, dat klinkt dan wel weer heel lekker. Ik moet maar snel weer eens langs komen. Of je neemt het weer een keer mee voor de hele afdeling?’ vraagt ze met puppyogen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s