Back in town, missing the dogs and troubles with the whole videothing (but still not givin’ up)

In plaats van te vloggen doe ik het lekker ouderwets in een post. Ik heb nogal veel te vertellen heb ik het idee. Dit is geen intro en deze post zal niet al te overzichtelijk worden. Maar gewoon lekker Hester.

Sinds vanmiddag ben ik weer thuis. Mijn pluizige kat Coco en de nieuwe vloer in de keuken en woonkamer maakten dit extra leuk en ik vind het ook niet heel erg om weer thuis te zijn, waar je toch weer je eigen (kleine, in vergelijking) plekje hebt en het ritme dat je gewend bent. Maar oh men, weer een jaar wachten voordat ik met die lieve hondjes kan zijn (behalve wat korte bezoekjes tussendoor misschien, maar dat zijn er hooogstens twee)? Ik moet er nog niet aan denken. Ik vestig mijn hoop op de kerst, maar ik moet daar niet vanuit gaan want dan is er 90% kans op een teleurstelling. Misschien denk je, wat een sentimenteel mens, maar ik hou echt ontzettend van dieren en vooral van dié. Heb je zelf een huisdier, dan snap je het misschien. Anders niet. En dat moet je dan ook niet proberen.


You scramble my brains.

Het komt ook wel door het filmpje waarmee ik bezig ben dat ik bovenstaande gedachtes had. Ik ben er achter dat bewegende beelden nog veel erger zijn dan foto’s terugkijken. Het is alsof je er nog echt bent, maar helaas, niets is minder waar. Dat filmpje kostte trouwens een hoop tijd. Gisteravond probeerde ik het via het YouTube bewerkingsprogramma, maar ik wilde er nog een muziekje achter en dat wilde ik alleen in het midden en leek ik daar niet voor elkaar te krijgen. Dus vanmorgen probeerde ik het toch maar via Movie Maker, maar tijdens het opslaan viel mijn computer *plok* uit en de volgende keer weer. En ja, dat betekent alles overnieuw. Het was niet veel werk (alleen inladen, muziekje erachter, nog wat tekst, knippen en klaar) maarja, ik baalde toch elke keer weer. Thuis gebeurde hetzelfde, dus zoals ik al op Facebook meldde Google is my friend en er werd aangeraden de ventilators schoon te maken zodat ze kunnen zorgen dat je computer niet oververhit raakt, wat snel gebeurt met video’s bewerken. Na het eten (Chinees, jam) deed mijn vader dat dus en hij ging all the way. Toetsenbord en alles eraf/eruit (‘Mag ik het nagelschaartje even?’ en dan van die fijne geluiden), even blazen en toen alle schroefjes er weer in. Men, ik deed het bijna in mijn broek (bij wijze van dan), alsof het mijn kind is ofzo. Eenmaal in elkaar deed hij ook nog niet eens gelijk, gelukkig na nog een dingetje verbinden wel. Nu is het filmpje al op 56% en wapper ik af en toe driftig met een dvd langs de zijkant. Hij staat trouwens op een boek, zodat er nog wat lucht langs kan. Ik hoop dat ik het filmpje alsnog voor morgen kan inplannen, in plaats van overmorgen, maar ik beloof niks want hij moet ook nog naar YouTube.


Deze vier oortjes zijn zoooo aantrekkelijk

Tijdens het typen van dit stukje zie ik in de app van Chrome het Bloglovin’ aantal groeien van nul naar vier, dus die ga ik eens even afhandelen. Vanavond slaap ik weer lekker in mijn eigen (smalle) bedje, morgen ga ik lekker rustig opstarten (ook al ben ik het van de vakantie gewend kwart over acht op te staan en ik wil het eigenlijk ook niet heel veel later maken), boeken inleveren bij de bieb, misschien wat nieuwe halen en ehh… bloggen denk ik. En nouja, het hele rijtje hobby’s eigenlijk. (Oh, ik klikte tussendoor even Bloglovin’ aan en ik zag dat drie van de artikelen van een blog kwamen die nu pas geüpdated werd terwijl het er sinds vanmorgen op stond. Vreemd, maar die posts heb ik dus al gehad omdat ik ze via twitter voorbij zag komen.) Jullie boffen nu met deze tweede post, maar ik weet nog niet of ik dat weer elke dag ga doen. Het voegt eigenlijk niets toe. Ik denk dat ik het gewoon ga doen als ik er zin in heb en me beter kan concentreren op de andere posts. Heb jij hier een andere mening over, ik brand van nieuwsgierigheid en hieronder is ruimte om te commenten.


Parel en ik kunnen samen ontzettend goed foto’s maken

Nou jongens, hij is al op 85%. Ik ga weer even wapperen en daarna nog een Saar- & Parelfoto tussen deze lappen tekst plakken. Ik hoop dat je het leuk vond om van mijn gedachten op de hoogte te komen. Fijne avond nog guys!

xoxo

Oh en PS: Als je je afvraagt waarom ik alsnog op dieren blijf passen als ik afscheid nemen moeilijk vind: over een weekje is het rauwe randje eraf en is alles wat je nog hebt een supermooie herinnering. Daar doe ik het voor. Zou je ook eens moeten proberen. Gooi je bindingsangst overboord en geniet van wat je wel hebt.

PSS: 100%! Oh, le me is a happy person!

Advertenties

2 gedachten over “Back in town, missing the dogs and troubles with the whole videothing (but still not givin’ up)

  1. Pingback: De apparaten die ik dagelijks gebruik | Hesterly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s