The 730 words beneath say it all

Wat hebben die maandagen in de vakanties voor aantrekkingskracht? Je strijkt neer in je tuinstoel, want dat kon wonderbaarlijk genoeg (hé dan was mijn droom dat ik in mijn bikini liep in oktober toch niet zo gek), pakt je boek en dan krijgt je moeder een telefoontje. Tja, dat gebeurt wel vaker. Maar het enige wat ze zei was ‘ach’ en ze fluisterde ‘Parel is ziek’ naar mij. Een paar minuutjes later legde ze neer, Parel, de hond waar we al zeven zomers lang op gepast hebben, heeft lever- en darmkanker – waarschijnlijk al langer – en moeten ze in laten slapen. Ze was al wel elf, dus op zich is het niet zo gek, want dat is best oud voor een redelijk grote hond. Maar ze was altijd zo actief, energie leek niet op te kunnen en dan Saar ernaast die tja, af en toe niet meer vooruit te branden was – wat ook heel logisch is, want ze is een labrador en ze is dertien (!) en ze is zwart wat heel heet is in de zomer. Dus ik had altijd gedacht, dat Saar toch echt als eerste zou overlijden. Maar nee hoor, het leven zit vol verrassingen.

Natuurlijk is het anders, het is niet je eigen hond en je ziet d’r maar drie tot vier weken in het jaar. Maar het gaat om het idee van iemand verliezen, en wat boeit het nou wie/wat het dan is. Sommige mensen zijn oud en op, maar Parel staat nog steeds in mijn geheugen als ontzettend levendig, wat het al helemaal oneerlijk maakt.

Natuurlijk kan ik hier mee omgaan, het is nou ook weer niet zo dat ik er elke dag heel hard mee geconfronteerd wordt ofzo, en ik weet dat ze het nu ook goed heeft (dan komt ze onze cavia en een loslopend konijn weer tegen die ze allebei heeft doodgebeten, goh dat wordt gezellig haha). Maar het deed me ook weer realiseren dat er nog zoveel te verliezen is. Ik hou van zoveel mensen en dieren, heb zoveel spullen. Niks gaat eeuwig mee, voor hoeveel verdriet moet dat ooit nog wel niet gaan zorgen? Het maakt me wel eens bang, maar ik kijk liever naar de positieve kant. Ik héb tenminste veel mensen om me heen. En ik kan tien keer met ze zijn, maar ze kunnen maar één keer overlijden. Ook al is dat misschien niet helemaal een eerlijke vergelijkenis, want na hun dood kan je ook nog verdriet om ze hebben. Maar ik bekijk het graag zo.

Het deed me nog twee dingen realiseren. Eén: waarom lijkt niets meer toevallig? Waarom gebeurt het als je net achteruit gaat zitten en wilt genieten. Mijn opa overleed precies in de vakantie, zodat wij niets van school hoefden te missen. Parel werd precies nu ziek, terwijl mijn zus bij een vriendin in een vakantiehuisje in Friesland zat en er een kwartiertje vandaan zat, zodat ze nog even afscheid kon nemen. We hadden het over mijn opa toen hij overleed en het filmpje dat ik van Parel & Saar maakte, keek ik zaterdag na een lange tijd weer een keer. Zoek ik hier nou teveel achter? Het is allemaal zo “toevallig”.
Ding twee is dat ik niet van veranderingen houd. Ook al zijn ze misschien wel leuk, ik hou er niet van – uiteindelijk misschien wel, maar in het begin niet. Ik vind het fijner als alles bij het oude blijft. Veranderingen maken me onzeker. Jup, dit klinkt autistisch, maar ik noem het liever menselijk.

Dit was het wel weer. Het is maar goed dat ik nog geen make-up op had, af en toe stroomde er weer een traan naar beneden (edit: oeps, ik had iets opgedaan voor een artikel, maar dat zit gelukkig niet overal ofzo, haha). Maar dat is juist goed, je hebt hier immers geen begrafenis ofzo van waar je keihard op kan huilen… En ik ben niet zo’n persoon die als ze iets hoort gelijk in huilen uitbarst, maar nooit huilen is ook niet goed. Dus, bedankt lief blogje dat je me zelfs met díe dingen helpt ❤ Sorry trouwens dat dit een fotoloos artikel was, maarja anders werd het allemaal wel erg confronterend. Ik ga nu mijn neus snuiten, een lach opzetten, vrolijke muziek draaien en nog een blogje tikken voor ik de tafel moet gaan dekken.

Heb jij wel eens te maken gehad met een huisdier dat overleed?

Advertenties

2 gedachten over “The 730 words beneath say it all

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s