De apparaten die ik dagelijks gebruik

‘Apparaten’ klinkt een beetje vaag, maar ik kom niet op het goede woord… Of dit ís gewoon het goede woord, ik weet het niet. In elk geval laat ik vandaag de apparaten zien die ik gebruik. Stiekem heb ik ook nog best een band met ze. Oké, met de een meer dan met de ander, maar mijn laptop is me altijd trouw, mijn mobiel gaat waar ik ga en ik word wakker naast mijn wekkerradio. 

P1000402 -

  • Laptop – Packard Bell EasyNote TK

Mijn laptoppie! Where would I be without him? Ik kan me niet meer voorstellen dat ik altijd op die van mijn ouders moest. Ik kreeg hem in de zomer voor de tweede, dus ik heb hem nu een jaar. Hij heeft me al een keer verlaten voor een retourtje naar zijn geboorteplek De Fabriek omdat hij niet meer zulk goed werk afleverde en is al een keer opengehaald door mijn vader voor zijn ventilatoren omdat hij uitviel tijdens filmpjes bewerken (lees hier wat ik er toen over schreef). Maar met zijn mooie rode kleurtje, i5 snelheid, 1.3 MP webcam, 4 GB DDR3 Memory, 640 GB HDD, 15.6″ HD LCD, DVD-Super Multi DL drive en Full Adobe Photoshop Elements version (dat was even voor de liefhebbers) vind ik hem helemaal top.

P1000410 - Achtergrond is een oude foto van de pluizige vacht van mijn overleden kat, en een poezenpootje. Zo lief 🙂

  • Mobiel – Samsung Galaxy Txt (of Y(oung) Pro)

Ik wilde in december opeens een nieuw mobiel en was mijn Samsung Star zat. Deze had ik op het oog, dus bestelde ik hem op Bol.com en ontving hem op 14 december (waarom weet ik dat nog precies?). Het nieuwe is er inmiddels al helemaal af (hij heeft ook al een schaafwondje op een hoekje, maar sst don’t tell), maar hij is nu wel helemaal van mij en ik vind hem nog steeds leuk. Behalve als hij zomaar uit en aan gaat, ik de accu eruit moet halen, hij stiekem dingen doet of zeurt dat zijn geheugen bijna vol is, maar dat laten we maar even achterwege. Ik heb hem áltijd bij me, dus we hebben wel echt een goede band hoor.

P1000414 -

  • Fotocamera – Panasonic DMC-TZ30

Deze hebben we pas nieuw, ik wilde er eigenlijk nog wat over schrijven maar dat heb ik uiteindelijk toch maar niet gedaan. In plaats van de oude grijze hebben we nu een sjiekje donkerbruine. Alle knopjes enzo zijn wel hetzelfde, we zijn alleen een paar types verder. Ik vind dit echt een heel mooi ding, en hij heeft zelfs touch. Dat gebruik ik alleen niet echt, het is niet heel gevoelig en sowieso… dat ‘hoort’ toch niet bij een fotocamera?

P1000408 -

  • Radio –  Grundig Beezz

Aha, deze! Ik werd elf ofzo en kreeg een radio. Deze vond ik eigenlijk best groot (heb ‘m wel zelf uitgezocht) maar hij was wel goed en had een afstandsbediening. Dus kreeg ik deze. En hij doet het nog steeds altijd braaf. Tja, wat moet je over een radio zeggen? Af en toe geef ik hem een tikje en staat hij lekker hard, meestal dient hij echter als achtergrondmuziek. Bij de verbouwing van mijn kamer is er roze stof onder zijn displaytje gekomen, dus hij heeft een girly tintje. Na een tijd op mijn bureau gestaan te hebben staat hij nu in mijn vensterbank, ik weet eigenlijk niet of hij dat zo waardeert… Maar ik ben hem dankbaar voor alle fijne muziek (en reclame…) die hij afspeelt. Oh en als ik bij ‘m in de buurt kom gaat hij storen, dus dan waarschuwt hij me dat ik weer aan het werk moet. Dankje Beezz.

P1000405 - Opsekop? Ja, lees het venster maar. En inderdaad, ook ik kom me niet inhouden met tipp-ex… *ashamed*

  • Rekenmachine – Texas Instruments 30XIIB

We moeten wel origineel blijven hè! Vandaar doet mijn rekenmachine ook mee. De hele basisschool lang weigerde ik een rekenmachine te gebruiken, nu kan ik echt niet meer zonder. Op een toets gaat zelfs 27 gedeeld door 3 met de rekenmachine (ehh, 9!). Ik vertrouw hem gewoon volledig. Hij houdt me altijd gezelschap tijdens wiskunde en ik wil hem niet meer kwijt. Mijn opa viste hem trouwens uit de gevondenvoorwerpenbak van mijn school toen hij daar werkte en ik er nog niet op zat. Ik heb hem dus eigenlijk een goed tehuis gebracht. Oh, le-mie-giv’-ya-a-huk! (Maar volgend jaar moet hij ingeruild worden voor een grafische…)

P1000409 -

  • Wekkerradio

Last bust not least, het schatje waar ik elke ochtend naast wakker wordt. Hij speelt een leuk muziekje voor me af, waardoor ik niet de neiging heb hem met een klap uit te zetten. Ik zet hem alleen wel altijd uit na een kwartiertje, ghehe. Hij heeft dan ook geen typevermelding, want eh… hij kwam gewoon van de Blokker.

Wat voor apparaten gebruik jij dagelijks?

PS: De videocamera staat hier niet tussen omdat ik die niet zo vaak gebruik en omdat hij op het moment een paar weekjes met vrienden op vakantie is 🙂

The 730 words beneath say it all

Wat hebben die maandagen in de vakanties voor aantrekkingskracht? Je strijkt neer in je tuinstoel, want dat kon wonderbaarlijk genoeg (hé dan was mijn droom dat ik in mijn bikini liep in oktober toch niet zo gek), pakt je boek en dan krijgt je moeder een telefoontje. Tja, dat gebeurt wel vaker. Maar het enige wat ze zei was ‘ach’ en ze fluisterde ‘Parel is ziek’ naar mij. Een paar minuutjes later legde ze neer, Parel, de hond waar we al zeven zomers lang op gepast hebben, heeft lever- en darmkanker – waarschijnlijk al langer – en moeten ze in laten slapen. Ze was al wel elf, dus op zich is het niet zo gek, want dat is best oud voor een redelijk grote hond. Maar ze was altijd zo actief, energie leek niet op te kunnen en dan Saar ernaast die tja, af en toe niet meer vooruit te branden was – wat ook heel logisch is, want ze is een labrador en ze is dertien (!) en ze is zwart wat heel heet is in de zomer. Dus ik had altijd gedacht, dat Saar toch echt als eerste zou overlijden. Maar nee hoor, het leven zit vol verrassingen.

Natuurlijk is het anders, het is niet je eigen hond en je ziet d’r maar drie tot vier weken in het jaar. Maar het gaat om het idee van iemand verliezen, en wat boeit het nou wie/wat het dan is. Sommige mensen zijn oud en op, maar Parel staat nog steeds in mijn geheugen als ontzettend levendig, wat het al helemaal oneerlijk maakt.

Natuurlijk kan ik hier mee omgaan, het is nou ook weer niet zo dat ik er elke dag heel hard mee geconfronteerd wordt ofzo, en ik weet dat ze het nu ook goed heeft (dan komt ze onze cavia en een loslopend konijn weer tegen die ze allebei heeft doodgebeten, goh dat wordt gezellig haha). Maar het deed me ook weer realiseren dat er nog zoveel te verliezen is. Ik hou van zoveel mensen en dieren, heb zoveel spullen. Niks gaat eeuwig mee, voor hoeveel verdriet moet dat ooit nog wel niet gaan zorgen? Het maakt me wel eens bang, maar ik kijk liever naar de positieve kant. Ik héb tenminste veel mensen om me heen. En ik kan tien keer met ze zijn, maar ze kunnen maar één keer overlijden. Ook al is dat misschien niet helemaal een eerlijke vergelijkenis, want na hun dood kan je ook nog verdriet om ze hebben. Maar ik bekijk het graag zo.

Het deed me nog twee dingen realiseren. Eén: waarom lijkt niets meer toevallig? Waarom gebeurt het als je net achteruit gaat zitten en wilt genieten. Mijn opa overleed precies in de vakantie, zodat wij niets van school hoefden te missen. Parel werd precies nu ziek, terwijl mijn zus bij een vriendin in een vakantiehuisje in Friesland zat en er een kwartiertje vandaan zat, zodat ze nog even afscheid kon nemen. We hadden het over mijn opa toen hij overleed en het filmpje dat ik van Parel & Saar maakte, keek ik zaterdag na een lange tijd weer een keer. Zoek ik hier nou teveel achter? Het is allemaal zo “toevallig”.
Ding twee is dat ik niet van veranderingen houd. Ook al zijn ze misschien wel leuk, ik hou er niet van – uiteindelijk misschien wel, maar in het begin niet. Ik vind het fijner als alles bij het oude blijft. Veranderingen maken me onzeker. Jup, dit klinkt autistisch, maar ik noem het liever menselijk.

Dit was het wel weer. Het is maar goed dat ik nog geen make-up op had, af en toe stroomde er weer een traan naar beneden (edit: oeps, ik had iets opgedaan voor een artikel, maar dat zit gelukkig niet overal ofzo, haha). Maar dat is juist goed, je hebt hier immers geen begrafenis ofzo van waar je keihard op kan huilen… En ik ben niet zo’n persoon die als ze iets hoort gelijk in huilen uitbarst, maar nooit huilen is ook niet goed. Dus, bedankt lief blogje dat je me zelfs met díe dingen helpt ❤ Sorry trouwens dat dit een fotoloos artikel was, maarja anders werd het allemaal wel erg confronterend. Ik ga nu mijn neus snuiten, een lach opzetten, vrolijke muziek draaien en nog een blogje tikken voor ik de tafel moet gaan dekken.

Heb jij wel eens te maken gehad met een huisdier dat overleed?

(Old) Photography: the time when Coco was just a little kitten

Het zou best kunnen dat ik later als kattenvrouwtje eindig. Ik ben namelijk echt helemaal gek van onze kater Coco (en ook van alle andere dieren die ik tegenkom). Echt waar, ik hou van dat beest. Ik kwam pas weer wat oude kittenfoto’s tegen en wauw, hij is echt gegroeid zeg. Maar wat was ‘ie toen adorable, ik zwijmelde bijna weg. Toen ik ook nog wat foto’s van het nieuwe katje van Sabine van MyCherise op twitter voorbij zag komen kon ik me niet meer inhouden. Zie hier: een verzameling foto’s van Coco van zo’n tweeëneenhalf jaar geleden. Coco met blauwe ogen, dunne staart, pluizig vachtje en alles in het miniatuur.

De foto’s zijn niet allemaal heel scherp ofzo, maar het gaat om het idee. 

 cocoenhester031_zpsb8570e29.jpg

 littlecoco2_zpscf2750dc.png

 cocoenhester049_zps7d33db1c.jpg

 vanalleswat034_zps8958db4f.jpg

 cocoenhester036_zps3673887c.jpg

 cocoenhester048_zpsc25b4c28.jpg

 cocoenhester035_zpsc32ae6d2.jpg

 vanalleswat036_zps27088130.jpg

 cocoenhester046_zpsb55caac4.jpg

 cocoenhester034_zpsbb74e15a.jpg

 cocoenhester041_zps856342b9.jpg

 cocoenhester038_zps86472fc6.jpg

 vanalleswat050_zps3ac2995b.jpg

 cocoenhester029_zpsf3aefce1.jpg

 cocoenhester033_zps12bcd173.jpg

 vanalleswat053_zpsfb1f4ea2.jpg

 cocoenhester028_zps6fe42775.jpg

 cocoenhester027_zps3ca0bd6b.jpg

 vanalleswat054_zpsc0ea5a99.jpg

 littlecoco_zpsc25334ae.png

 cocoenhester025_zps6997cac7.jpg

Zal ik gaan uitwijden of niet? Laat ik het maar gewoon kort houden… I LOVE HIM!

(Goed, ik kan het inderdaad niet kort houden. Als hij weer helemaal opgekruld op de bank ligt te slapen kan ik het echt NIET laten om ‘m te cuddlen. En als je hem oppakt terwijl hij daar geen zin in heeft, nou dan heb je een probleem hoor. Ik moet altijd lachen om z’n domme acties, dingen als random door de kamer huppelen of zijn knuffelhond ‘attacken’. Ik noem hem graag lelijkerd, maar ik praat ‘m ook vaak genoeg aan dat ‘ie mooi is. Hij heeft zichzelf nog nooit gezien, dus hij gelooft alles – het maakt ‘m eigenlijk niet eens uit volgens mij. Het is bijzonder hoeveel zo’n dier voor je kan betekenen, maar hij is er altijd bij, bij alles. Want als ik blij ben, maar ook als ik even down ben knuffel ik hem. Gewoon, omdat het kan.)

Heb jij een huisdier? En vind je deze foto’s ook zo lief?

Veranderingen & DIY’s in mijn kamer

In mijn kamer kan niet veel veranderd qua inrichting, maar af en toe heb ik toch wel weer zin in wat leuks. Geïnspireerd door deze en deze foto, heb ik weer wat leuke dingetjes veranderd! Ik had nog voorfoto’s gemaakt, maar die ben ik per ongelijk kwijtgeraakt.

 P1000588_zps868ccf03.jpg

De prulletjes op mijn plank verruilde ik voor eenvoudige, strakke letters die ik uit een groot zwart vel haalde (€0,80 bij de ene winkel en €1,25 bij de andere. Dus ik haalde ‘m bij de eerste winkel!). Ik hoefde eigenlijk niet lang na te denken welke tekst ik wilde, want ik had hier al een keer over nagedacht voor op een T-shirt (dat heb ik overigens nooit gedaan). Ik vind dit wel een mooie ‘tekst’ (het zijn eigenlijk maar twee woorden natuurlijk), ‘nooit gedacht’. Dat betekent dat er iets aan vooraf is gegaan wat je heeft verbaasd; verrast, en dat kan positief of negatief zijn. Dat vind ik een mooie gedachte, dus vandaar. En als ik het wil, kan ik natuurlijk zo weer een nieuwe tekst uitknippen! Maar ik had ook geen zin om eerst heel lang na te denken welke tekst ik wil, zodat ik het pas later kon doen. Dat is net zoiets als beginnen met bloggen maar geen naam weten: doodirritant!

Ik heb onder alle letters een strookje van vijf centimeter overgehouden dat ik heb omgevouwen en op een strookje karton heb geplakt, zodat ze blijven staan en je niet allemaal losse letters hebt (mijn moeder herinnerde me eraan dat dat vooral heel vervelend is met schoonmaken). Soms buigen ze allemaal een beetje een andere kant op, maar soms staan ze ook heel netjes. Eigenlijk een soort van kapsel dus, lol.

 P1000589_zpsdfa68d84.jpg

Op mijn bureau staat nu mijn radio niet meer, maar stond eerst een tijdje mijn goudvis Fanta. Alleen die overleed niet veel later, de arme schat. Mijn radio heb ik in de vensterbank gezet, dus als ik ’s avonds de gordijnen dicht heb denk je echt ‘waar komt dat geluid vandaan?’, haha. Misschien zet ik hem wel weer terug, ik weet nog niet. Aan de ene kant is het wel lekker rustig op mijn bureau, maar ik zet hem nu wel minder aan. Dan gebruik ik weer wel meer mijn eigen muzieksmaak op youtube, daar is het weer wel goed voor… Hmm, don’t know. Wauw, eigenlijk is het best raar dat ik zo weinig op mijn bureau heb, ik ken zoveel mensen die het helemaal vol hebben met kastjes en prulletjes! Maar nee, dat is niks voor mij.

 P1000583_zps6f716d5b.jpg P1000586_zps7bc73333.jpg

Dit is het kastje waar dus eerst mijn vis op stond. Daar heb ik nu mijn oorbellenrekje en gemozaïekt kistje op, die alletwee eerst op mijn plank stonden. Dat oorbellenrekje vind ik altijd zo leuk staan, echt een van de weinige dingetjes die ik niet in een kastje wegstop, haha! Ik had eerst datzelfde kistje, maar dan had ik hem roze met groen geverfd en versierd met gouden, gestippelde sterretjes en hartjes en kleine vierkante spiegeltjes. Dat past dus 1) niet meer bij mij en 2) niet meer bij mijn kamer, dus die moest ook weg! De Xenos verkocht deze kistjes nog steeds (€1,99) en oorspronkelijk is ‘ie lichthout, dezelfde kleur als mijn bureau en kastje, dus het had gekund, maar ik vind het toch gezelliger staan als ik ‘m een beetje eigen heb gemaakt.

 

Als laatste hebben we dan iets wat ik zelf heel leuk vind. Ik heb hier eigenlijk een groot whiteboard hangen (90 cm hoog bij 60 cm breed) maar daar deed ik eigenlijk niets meer mee. Ik heb er wel een tijd veel opgeschreven, een soort van ‘www’s’ zoals op Hyves, weekplanningen, zelfs wat ik aan wilde doen. Maar de laatste tijd hingen er alleen maar een paar zielige foto’s en tekeningen. Ik ergerde me elke keer dat het er zo onverzorgd uitzag, maar als ik iets wilde opschrijven deed ik dat in mijn mobiel en liep ik niet helemaal naar mijn kamer toe om het op mijn whiteboard, dat ik niet altijd bij de hand had, te schrijven. Daarom kocht ik twee kartonnen, net zoals die zwarte, in het crème (ze waren er niet net zo groot/groter als/dan mijn whiteboard), bepaalde het midden van mijn whiteboard, haalde van alletwee de vellen een stukje af zodat de naad in het midden kwam en plakte ze vast met tape aan de achterkant. Ik had al wat foto’s van vakanties enzo uitgezocht en wat leuke pic’s van WeHeartIt die altijd zo’n leuke sfeer ‘beschrijven’. Ik heb ook nog een hoop oude foto’s, maar die kan ik er niet in doen omdat die een ander maat zijn. Ik bestelde mijn foto’s bij Pixum omdat ik wist dat je daar de eerste 25 foto’s gratis kon krijgen als je lid werd. Ik moest echt tien keer bedenken hoeveel tussenruimte ik wilde enzo, omdat ik en een keer de verkeerde maten in gedachten had, en nog meer foutjes. Maar uiteindelijk is het gelukt, haha. Het was zondag, dus mijn hersenen stonden niet op de wiskundestand. Ze hangen in fotohoekjes, dus ik kan ze ook nog verwisselen (ik had er expres teveel besteld).

Het hangt nu op mijn whiteboard met twee supersterke magneten van mijn vader (met een papiertje ertussen aangezien ze uit zijn vieze garage kwamen ^^), maar ik wil op internet nog heel kleine, maar wel heel sterke, bestellen die je amper ziet.

 P1000582_zps230518f9.jpg

Toen mijn kamer werd veranderd heeft mijn moeder de deuren van lichtroze naar lichtgeel geschilderd, de kleur van de plinten zodat die niet ook nog moesten. Maar eigenlijk vloekte dat best wel bij mijn behang, ik vond het stiekem nooit echt mooi. Dat zei ik tegen mijn moeder en ja hoor… Twee weken later waren mijn deuren én plinten gebroken wit. Veel mooier, strakker en bijpassender wat mij betreft!

 P1000591_zps9ad2a1b5.jpg

En mijn kamer is op deze foto zelfs best rommelig! Maar dat komt omdat het ’s middags was, en dan ontploft er altijd een klein bommetje, maar als ik ga slapen is het dan al weer helemaal opgeruimd. Ik vind mijn kamer nu echt weer leuk en gezellig. Naar die foto’s kan ik sowieso wel een tijdje blijven kijken, I love it.

Wat vind jij de leukste verandering?

Asociaal?

Als er één ding zeker is, dan is dat wel dat niet iedereen dezelfde (kleding)smaak heeft. De een loopt nou eenmaal graag in zwart, de ander in kleur, de een in baggy en de ander in strak. De volgende koopt alles bij Gucci, Dolce & Gabanna en Prada en de ander gaat naar de kringloop. Daar is allemaal niks mis mee, en zeker niet in Nederland, daar mag je gewoon dragen en doen wat je wilt. Maar soms kom je figuren tegen waar je niet zomaar langs loopt zonder er een gedachte aan te wijden…

Zo liep ik op mijn allereerste vakantiedag, de zaterdag, gezellig een rondje door het winkelcentrum met mijn moeder en zus. Er hoefde geen huiswerk gedaan te worden en ik had nog heel de vakantie om blogposten te schrijven en ja, dan hou je wat tijd over! Vind ik helemaal niet erg natuurlijk, dus na de lunch gingen we even naar de bieb, Kruidvat, Etos, H&M, CoolCat, Be The First en nog een ander kledingwinkeltje, Kijkshop en Douglas. Er zijn natuurlijk een hoop mensen die op zaterdagmiddag denken, kom, laten we eens naar het winkelcentrum gaan! en dan zie je heel veel mensen waar ook wel eens wat aparte typetjes tussen zitten. Mensen met onflatterende kleding, dikke lagen mascara, een apart accent, een vreemde opvoeding en vul zo maar aan. Daar heb ik ook helemaal geen moeite mee, misschien giechel je er een keer om (I know I know, dat mag niet… natuurlijk doe ik het wel zo dat ze het niet zien. En ik denk altijd maar zo: om mij is vast ook wel een keer gegiecheld. By the way liep ik zelf ook zonder make-up behalve lipstick) maar that’s it. Het is hun keuze om er zo bij te lopen, en niet de mijne. Bovendien weet ik niet wat er speelt en waarom ze er zo uitzien, daar mag je ook niet te snel op oordelen. Oftewel, misschien na die ene opmerking laat ik die mensen gewoon in hun waarde, probeer ik niet te staren en loop ik door. Simpel.

Trees-tree-alley-morning-winter-favim.com-474914_large

Maar toen liep er een jongen/man langs in een grote grijze hoodie met capuchon op (ik heb zijn gezicht niet eens gezien) en volgens mij nog iets van een zwarte bodywarmer ofzo, maar goed, en een box of whatever bij zich waar muziek uit kwam. Niet zomaar gezellige popmuziek die je ook op de radio hoort – daar word ik nog wel eens vrolijk van, als mensen dat hardop afspelen – maar in mijn oren ontzettende pokkeherrie. Niet eens zozeer hard, maar gewoon echt van die rock metal denk ik – ik heb er geen verstand van. En eerlijk gezegd deed het mijn zus en mij duivels aan. Nu denk je misschien, oké, hoezo dat… en ik kan het me nu ook niet meer zo goed voor de geest halen, maar ik weet nog wel hoe ik het toen ervoer. Denk gewoon aan verschrikkelijke herrie en dan met zo’n duister figuur. Iehl nee, wij vonden het echt eng en vervolgens liep hij (ook nog eens best hard) naar een heel erg klein ‘zithoekje’ (hoort niet bij een restaurant ofzo) buiten het overdekte winkelcentrum, waar twee meiden zaten te roken die ook dachten ‘wat doe jij hier, ga weg!’ volgens mij, althans dat las ik af aan hun gezichtsuitdrukking.

En dit is dan zo’n persoon en zo’n situatie waarbij ik niet denk ‘laat maar gaan, hun keus, ik heb er geen last van’. Ik heb er namelijk wel last van. Ik vind het asociaal om je muziek hardop af te spelen, er zijn genoeg mensen die dat helemaal niet willen horen, en al zeker als het dit soort muziek is. Nu was ik dan met mijn zus en moeder en ik ben nuchter genoeg om het me niet aan te trekken ofzo, maar als ik alleen was en nog wat jonger had ik het ook écht eng gevonden, en dan niet alleen op dat moment. Het was gewoon echt geen gezellig type zoals hij er op dat moment bij liep en ik was ook gelijk een beetje geïrriteerd. Like, als jij boos bent, géén probleem. Maar verpest er niet iemands anders gezellige middagje mee?! (Ik neem nu even aan dat hij boos was ofzo, ik heb geen idee waarom je dit zou doen, niet voor je lol neem ik aan.) Je gaat ook niet scheldend op alles en iedereen door het winkelcentrum lopen. Dat doe je dan maar lekker in je eigen huis zonder dat iemand er last van heeft.

Tumblr_llz4o2vfxw1qfsee9o1_500_large

Aan de andere kant ben ik ook wel weer zo’n type dat deze persoon het liefst het hemd van het lijf zou willen vragen. Allereerst zou ik zijn gezicht wel willen zien, daarna zijn hele achtergrond en verhaal. Hield je altijd al van die duistere kant en waarom hou je ervan? Waarom luister je deze muziek? Waarom speel je het hardop af? Denk je daar wel eens over na? Hoe voelde je je op dat moment in het winkelcentrum? Uhuh, ik ben nieuwsgierig. En vooral naar de levensverhalen van mensen. Ik denk alleen niet dat ik het aan zou durven om met deze man in een ruimte te zijn, ieks nee.

Zo, dit was de hele situatie wel weer, haha een 872 woorden over één minuutje. Het maakte blijkbaar wel indruk en ik wilde het dus even met jullie delen. Ik kan het goed begrijpen als je denkt dat ik een beetje overdrijf, op dit moment denk ik dat ook wel een beetje want ik weet niet meer hoe die muziek klonk en kan me de situatie niet meer helemaal voor de geest halen. Waarschijnlijk hebben jullie een beeld in je hoofd van gewoon een boze jongen die een beetje vervelende muziek op heeft, en waarom doet ze daar nou zo moeilijk over, maar beeld het je even in. Mijn vraag aan jullie is, heb je ook wel eens zo’n persoon zien lopen waar je kriebels van krijgt? Ik denk dat jullie na dit lezen zelf ook wel een mening hebben, spui ‘m maar. 🙂

PS: ik had geen idee wat voor plaatjes ik erbij moest doen, dus eh… dan maar deze, lekker mysterieus ^^

Herfstvakantie

Wiehoee, het is al weer herfstvakantie! Dat ging snel zeg, maar aan de andere kant voelt het ook al wel weer heel lang geleden dat ik nog vakantie had. ZOMERvakantie wel te verstaan, werp één blik naar buiten en je snapt wel dat dat echt héél erg lang geleden is. Het is nu namelijk 18:47 en ik zit met een lampje aan omdat ik anders het toetsenbord niet kan zien… Maargoed, aankomende week ben ik dus vrij en daar heb ik al heel veel zin in! (En het is wel nodig, want mijn boeken heb ik al weer ergens in een hoek van mijn kamer gegooid ‘misschien dat ik jullie er straks nog bij pak’… oeps!) Benieuwd wat ik ongeveer ga doen?

Tumblr_m6cmqrf8zf1qmur2ao1_500_large

Denk je vakantie en geen school te hebben, moet je alsnog dingen voor school doen… Voor het einde van dit jaar moet ik vijf Engelse boekjes hebben gelezen en er een verslagje bij hebben gemaakt. Het hoeft niet helemaal perfect, want mijn leraar floddert het toch maar een keertje door, maar het moet wel. Doordeweeks kom ik er eigenlijk echt niet aan toe, dus vakantie, dit is een Engels boekje en Engels boekje, dit is een vakantie. Ik heb er al eentje gedaan, dat ging wonderbaarlijk snel. Nu nog een in de herfst- en twee in de kerstvakantie en dan lukt die ander vast ook wel. Op zich is het nog best leuk om te doen, alleen het zijn allemaal zulke stomme boekjes uit de jaren 90…

Voor de rest heb ik voor na de vakantie ook nog een godsdienst en een biologie verslag staan, die van godsdienst heb ik al bijna af maar die van biologie moet nog wel. Dat is gelukkig maar één A4’tje, en het moet gaan over de verschillende soorten olifanten en hoe dat kan komen door de evolutie enzo. Voor vereniging van de kerk wil ik mijn inleiding ook maar vast gaan maken, dus ehh ik word nog slim in mijn vakantie! De rest van het gewone huiswerk valt wel mee, de docenten hebben een keer rekening met ons gehouden. YAY FOR THAT!

Tumblr_mbswwdntqq1rrc81po1_500_large

Vrijdag hebben we een geslaagd verrassingsfeestje voor mijn opa & oma gehouden omdat ze 45 jaar getrouwd waren, vandaag ben ik bij mijn andere familie op anderhalf uur afstand rijden met de auto. Maandagavond moet ik paardrijden (inhalen omdat ik afgelopen dinsdag maar een kwartiertje kon rijden, mijn paard had nieuwe hoefijzers maar die zaten waarschijnlijk niet goed), evenals dinsdagavond. Woensdagavond gezellig uit eten met de buren (wokken, weer in dit restaurant (even naar onder scrollen)), vrijdag is m’n zus jarig en wordt ze zestien (zaterdag – maandag is ze trouwens weg, dus dan ben ik alleen haha), zaterdagavond ben ik op de manege voor een Halloweenproef waaraan wat vriendinnen meedoen. Ik wil nog wel wat afspreken met een vriendin en waarschijnlijk nog een dagdeeltje shoppen. Dus nee, ik denk niet dat ik me erg ga vervelen!

Natuurlijk ga ik me ook weer volledig uitleven op de standaard dingen die ik (in het weekend) graag doe: uitslapen, lezen want dat is er de laatste tijd flink bij ingeschoten, lekker vooruit bloggen en filmen, blogs lezen en we ‘moeten’ ook even veel tv kijken, want we hebben ontzettend veel opgenomen staan en het wordt alleen maar meer (boven de 80 programma’s, oeeps). Het past allemaal wel op dat ding maar straks zitten we een programma opgenomen in de zomer in de winter te kijken… Is op zich niks mis mee natuurlijk. Maar toch.

Tumblr_mb4emkpntd1reml8ao1_500_large

Oh en stiekem, gaat er waarschijnlijk nog iets leuks gebeuren… Iets waar ik ook veel tijd mee kwijt zal zijn, want ik gok dat ik het allemaal tegelijk wil uitvogelen. Ook daar gaat een hoop denkwerk aan te pas komen, maar ik heb er wel super veel zin in. Heb je al enig idee? Ik houd het nog even geheim!

Zoals elke vakantie wordt ook deze weer een mengelmoes van niets doen en uitrusten, maar ook van productiviteit aan de blog- en aan de schoolkant. Zo breng ik mijn vakanties gewoon het liefst door. Ik weet zeker dat deze week weer voorbij gaat vliegen, dus ik ga er wel van genieten – hoop ik. Van de herfstvakantie vorig jaar heb ik gek genoeg echt nog een ‘screenshot’ in mijn hoofd zitten, ik ontdekte toen net Culy.nl en alle andere foodblogs en surfde daar heel veel op rond en de muren werden bloesemwit geverfd. Ik weet niet waarom, maar dat is echt blijven hangen!

Hoe ga jij je herfstvakantie invullen (of misschien heb je deze al gehad)?