Waarom ik vind dat iedereen moet lezen

Ik kon al best snel lezen, eind groep twee had ik het al wel redelijk door. En toen ik het nog niet kon, las ik ook boeken, maar dan verzon ik gewoon een eigen verhaal bij de plaatjes! Mijn moeder (en vader) heeft altijd veel voorgelezen en ik ben er echt mee opgegroeid. Nu doe ik het nog steeds heel graag, sommige periodes wat minder, andere wat meer. Maar ik zal er nooit mee stoppen en ik vind dat iedereen moet lezen! Vandaag deel ik mijn redenen.

Tumblr_luyuu0cndx1qehpmio1_500_large

  • Grotere woordenschat

In een boek staan véél woorden, en als je met mensen praat hoor je ook een hoop woorden. Maar over de woorden in een boek is echt nagedacht. In reallife gesprekjes komen gevoelens niet heel erg vaak aan bod, in boeken juist wel vaak, vooral als het vanuit een ikpersoon is geschreven. De schrijver of schrijfster wil de gevoelens vaak juist goed over laten komen, zodat de lezers zich erin kunnen herkennen en weten wat de hoofdpersoon voelt. ‘Ik ben boos’ wordt dan vaak uitgespecificeerd (wiew, moeilijk woord hè, komt vast uit een boek! Alleen het woordenboek van Google Chrome herkent hem niet, haha) in teleurgesteld, machteloos, woedend, onbegrip etcetera zodat je weet waarom de hoofdpersoon ‘boos’ is. En een boek moet natuurlijk wel lekker blijven lezen, maar ook niet vol straattaal staan en daarom leer je er elke keer weer wat meer andere woorden bij.

  • Je krijgt meer fantasie

Want zeg nou zelf, zou jij die verrassende wendingen of ontroerende situaties zomaar uit je duim zuigen?! No way, daar hebben die auteurs echt wel over nagedacht! Als ik veel boeken lees of een leuke film kijk voel ik het zelf altijd helemaal borrelen van inspiratie, ik doe er dan vaak niks mee maar het is wel fijn/leuk, hoe je het wil noemen. Het is niet zo goed uit te leggen, maar ik geloof zeker wel dat je van veel lezen een grotere fantasie krijgt!

Tumblr_mb513ofmon1rnmb9co1_500_large

  • Je leert spelen met taal

Je herkent het wel, kleine kindjes die iets vertellen. ‘En toen, en toen, en toen….!’ Dan is het nog schattig, maar als jij dat gaat doen dan heb je echt de aandacht niet, en dat is vervelend. Gebruik verschillende woorden en speel met taal om het en toen en toen te vermijden.

  • Je kan boeken/tijdschriften overal mee naartoe nemen 

Ik ben bijna getrouwd met mijn laptopje, maar echt praktisch meenemen is het niet. Bovendien heb ik niet overal internet, net zoals ik dat niet op mijn telefoon heb en dat vind ik sowieso een te klein schermpje om een uur naar te staren of op te werken. Een boek, tijdschrift of e-reader neemt veel makkelijker mee, je hebt geen last van een trage internetverbinding, lege batterij of dat je er heel voorzichtig mee moet doen. Misschien kan je je soms niet zo goed concentreren door het geluid om je heen. Als dit vaak voorkomt zou je kunnen overwegen zo’n geluidsfilterende koptelefoon aan te schaffen (ook al kost dat wel even wat volgens mij), maar soms is het ook gewoon even lekker rustig in de trein, op school of in een wachtkamer en is het zo voorbij, zonder je ‘nutteloos’ te voelen met alleen maar naar buiten staren.

415316396856122152_obc1bk0h_c_large

  • Werkwoordspelling voel je veel meer aan

Ik kom ze zó vaak tegen, de werkwoordspellingfouten op blogs. Vooral ‘dat betekend’ kom ik heel vaak tegen. Jongens, het is persoonsvorm, stam +t! En nee, dus ook niet ‘dat heeft betekent’, het is een voltooid deelwoord, langer maken –> betekenDe of ’t ex-fokschaap: beteken, n zit er niet in, dus een d. Zo, dat was mijn spellingslesje even. Als je veel leest voel je dit soort dingen gewoon aan, ik doe het eigenlijk nooit meer fout met schrijven en als dingen fout geschreven zijn en je ziet duidelijk wat voltooid deelwoord en wat persoonsvorm is, dan zie ik dat ook gewoon.

  • Je kan goed ontspannen omdat je niet met je eigen leven bezig bent

Je kent het wel, je wilt ontspannen en doet dit dan door eventjes je social media te checken. Soms werkt het wel om van je af te schrijven, bijvoorbeeld in een mailtje naar je vriendin, maar echt ontspannen is het soms ook niet helemaal. Je bent vaak nog steeds bezig met het leven van mensen die je kent, van jezelf, van je vriendinnen, je crush of je ex. Bij een boek heb je dit niet. Waan je in het – mischien wel perfecte – leven dat wordt afgeschilderd en je vergeet echt even alles uit je eigen leventje weer. Dit kan nog wel met meer dingen, maar met een boek ben je ervan verzekerd. Heerlijk!

ZOLIEF -

  • Door alle bovenstaande redenen zijn sommige schoolopdrachten niet meer zo erg

Want met jouw fantasie schrijf je met gemak hele verhalen, werkwoordspelling is übersimpel, een boek lezen voor school is ook niet zo erg, ook al zou je zelf liever een ander genre lezen en je schrijft in plaats van hele saaie verslagen, verslagen die leuk zijn om te lezen met af en toe een woordgrapje en verschillende woorden zodat het niet saai wordt. Tel uit je winst, ehh, cijfer!

Lees jij veel, of ben je het (door deze tips) van plan (meer) te gaan doen?

TV-programma’s die ik op het moment kijk

Ik ben niet echt een tv-freak, met een computer kan ik veel meer. Je zal mij dan ’s middags ook nooit achter de tv vinden, en sowieso nooit alleen. Misschien als ik er één op mijn kamer had dat ik dat meer zou doen, maar eigenlijk vind ik dat ook niet nodig. Als ik tv kijk, en dat is elke avond van ongeveer kwart over acht tot kwart over negen, is dat altijd met mijn moeder, zus en mijn vader zit er ook eigenlijk altijd wel bij. We kijken ook eigenlijk alleen maar opgenomen programma’s, live zijn vaak heel onhandige tijden of er is weer niks. Zo heb je altijd wat (geloof me, veel te veel!), en vandaag laat ik zien wat ik dan vooral kijk (alleen de programma’s die op dit moment aan de gang zijn).

Boer zoekt vrouw
Zondagavond 20:20, Nederland 1

Een echte all-time favourite, dit kijk ik al best lang. Het is gewoon leuk voor alle leeftijden, vind ik dan. Een beetje voorspellen welke vrouwen (tegenwoordig ook mannen) bij ze passen, welke ze gaan kiezen, en waar ze echt géén toekomst mee op kunnen bouwen – en om welke redenen. Het is gewoon best leuk om je in iemands liefdesleven te verdiepen, en te zien dat op elk potje een dekseltje past, want sommige mensen… tja, die vind ik gewoon een beetje apart. Yvon Jaspers presenteert het ook altijd heel leuk.

So You Think You Can Dance
Zondagavond 20:00, SBS6

Ik ben niet zo’n fan van talentenjachten, dit is ook de enige die je voorbij zal zien komen. Ik vind ze altijd een beetje hetzelfde en te lang, dit heb ik alleen over voor SYTYCD. Dansen vind ik veel leuker dan zingen, er gebeurt gewoon meer en is meer te zien. Want anders zette ik de radio wel aan, of ben ik nu heel gemeen? Dansen vind ik ook knapper/moeilijker, ook al kan ook niet iedereen zingen (kuch kuch…). De jury maakt er altijd wat leuks van (alleen die Belgische vrouwelijke presentatrice vind ik een beetje apart!) en de audities vond ik niet het leukst, maar bootcamp en de liveshows wel. The Ultimate Dance Battle vind ik trouwens ook een erg leuk dansprogramma!

Over de Kook
Elke werkdag 16.05, RTL4

This is love! Een kookprogramma waarin amateurkoks een week lang (vijf dagen) in het restaurant van, en onder leiding (lijding) van chef Robert Kranenborg koken. Eén dag helpen ze zijn dochter Priscilla in de bediening, de andere dagen nemen ze het voor-, tussen-, hoofd- en nagerecht op zich. Er gaat altijd een hoop mis, er is last van enorme tijdsdruk en de andere apparaten helpen ook niet mee. Toch gaan er vaak mooie bordjes uit, met lekkere gerechtjes. Maar de gasten – die het cijfer bepalen – zijn streng, en als de chef iets lekker vindt, vinden zij vaak iets heel anders. Ik vind dit echt een geweldig programma en ben echt een beetje een addict! Je kan trouwens ook zelf eten in dat restaurant, De Beemster in Amsterdam.

De Modepolitie 2.0
Maandag 21:30, RTL5

Dit is eigenlijk best een fout programma. Thijs Willekes en Manon Meijers gaan de straat op om mensen te scouten die ze er echt niet uit vinden zien. Het foute is dat ze er dan op af stappen met de uitroep ‘Stop! Modepolitie!’ en hun hand als een stopbord naar voren duwen. Elke keer schiet er weer tien keer door mijn hoofd ohh, wat is dit fout, die arme imago’s van die presentatoren of ben ik de enige die er zo over denkt?. Vervolgens worden de mensen volledig gemake-overd, een beetje jammer aan dat soort programma’s vind ik altijd dat ze de grenzen van die mensen echt overschrijden en ze in een catwalkoutfit stoppen die ze in het echt nooit zouden dragen. Ze stralen een avondje, maar daarna neemt het volgens mij snel weer af… Maarja, wel leuk om te zien hoe fout mensen erbij lopen en hoe knap ze dan kunnen worden.

Liefs uit…
Donderdag 20:30, Nederland 1

Ook dit wordt gepresenteerd door Yvon Jaspers en gaat over – jawel: liefde. Ze volgt acht stellen die hun grote liefde in het buitenland hebben gevonden. Ik verbaas me er over wat mensen er soms voor over hebben. Moslim worden, verhuizen naar een totaal ander land, wat betekent: wennen aan cultuur, klimaat, taal en iedereen achter laten. Ik weet niet of ik dat zo snel zou doen hoor… Het is dus wel leuk om te zien hoe dat allemaal verloopt, en wat ik me altijd afvraag is of ze als de relatie – misschien juist wel door dat alles – stuk loopt, in Nederland blijven wonen of weer terug gaan naar hun eigen land. Maar het is natuurlijk leuker als ze gewoon happily ever after doorleven!

achter de voordeur -

Achter de voordeur
Zaterdag 19:30, Nederland 2

Dit programma is niet super favoriet bij mij, maar ik kijk vaak wel mee als mijn moeder deze wil kijken en mijn zus en vader zijn er even niet (dit komt wel eens voor op vrijdagavond ofzo) en eigenlijk is het wel leuk. Mensen van het programma gaan met een foto de buurt door en vragen aan mensen of ze de persoon op de foto herkennen. Daarna wordt gevraagd of ze een kijkje in het huis van de fotopersoon willen nemen. Veel mensen reageren met nu? of nee, niets voor mij!, mij lijkt het juist wel leuk. Gelukkig kan ik meekijken via de tv. Het zijn vaak uiteindelijk maar twee gezinnetjes of stelletjes die gaan kijken. De fotopersoon heeft een dvd opgesteld met informatie, die draaien ze dan af. Vaak hebben ze een heel heftig verhaal meegemaakt. Er hangt een verborgen camera in het huis, en de fotopersoon kan dus meekijken. Uiteindelijk ontmoeten ze elkaar ook, en ik vind dit wel een leuke manier om mensen kennis met elkaar te laten maken en dichter bij elkaar te brengen.

Dit waren de meeste programma’s wel weer, denk ik. Ik kijk nog wel meer, nu schieten Je zal het maar zijn, Jong, Puberruil en Bestemming Onbekend me ook nog te binnen, maar ik denk dat jullie daar wel een aardig idee bij hebben of wel eens gezien hebben. Dit artikel wordt bovendien al veel te lang, haha. Ik kijk volgens mij wel een beetje ‘andere’ programma’s, voor mij geen Nickelodeon of Disney XD ofzo, dat is ook niet echt iets voor mij. Series en films vind ik ook heel erg leuk, maarja, niet alles past hier nog bij haha!

Nu ben ik natuurlijk ook heel erg benieuwd wat voor programma’s jullie zoal kijken, dus laat vooral een comment achter!

Follow my blog with Bloglovin

Bloggen brengt je…

Bloggen is een echte hype geworden en er zijn hordes beauty-, food-, fashion- & lifestyleblogs en er zijn zelfs mensen die er hun beroep van maken. Wat is er nou toch zo aantrekkelijk aan? vragen jullie je misschien soms af. Well, I’ll tell you. (Wauw, veel ll’en ^^)

  • Zelfdiscipline. Soms heb je heel veel inspiratie en schrijf je hele lappen tekst, maar af en toe heb je dat gewoon níét. Of je hebt eigenlijk geen zin omdat je zo lekker nutteloos aan het social media’en, zappen of bank-/bedhangen bent. Maar wil je een beetje ‘geloofwaardig’ overkomen en lezers vasthouden, kun je niet opeens een week niks van je laten horen. ‘ Tja, ik had geen zin/tijd/inspiratie.’ Trouwe lezers verdienen ook een trouwe blogger en daarom moet je jezelf soms aansporen om van je luie kont af te komen en even snel al je inspiratie in de strijd te gooien. Jullie hoeven niet te denken dat dit elke keer zo gaat of dat het echt als een verplichting voelt, want uiteindelijk vind ik het gewoon hartstikke leuk om te doen, maar soms moet je er wel even tijd voor vrijmaken.
  • Een hele nieuwe wereld. Want als je zelf blogt spreekt het eigenlijk wel vanzelf dat je ook wat blogs volgt. Kan uiteraard ook gewoon als je niet blogt, maar bij mij is het eigenlijk toen pas begonnen dat ik ze zelf ook ging volgen. En nu is het elke morgen weer een verrassing welke posts er klaar staan als ik de Bloglovin’ app open.

Awesome-globe-photography-favim.com-447720_large

  • Geduld & doorzettingsvermogen. Want eh, nee, je blog is niet in één keer razend populair. Alleen als je 12 dozijn geluk hebt. Gewoon diehard doorbloggen voor jezelf en blij zijn met elke view en elk comment.
  • Inspiratie & creativiteit. Als iemand je nu zou vragen elke dag voor een leuk artikel te zorgen zou je misschien denken, waaaar moet dat over gaan? En dat heb ik ook vaak genoeg als ik weer door mijn geplande voorraad heen ben. Maar, meestal in het weekend, heb ik dan opeens weer genoeg ideeën voor een stuk of drie, vier posten. Heerlijk vind ik dat, als er weer een idee in me opborrelt, en het uitwerken is des te leuker. Als je eenmaal blogt krijg je een scherper oog voor dingen en gaat er al snel een radartje in je hoofd of dat interessant genoeg is voor een post. Bij een lekker recept, opruimbui, een ding dat je vaak gebruikt, dat je nieuw gekocht hebt of waar je zeer over te spreken bent of gewoon dingen die in je hoofd rondvliegen vormt zich al snel een idee, misschien nog wat fotootjes erbij en hoppa.

Tumblr_m29ukiufdr1r61ap3o1_500_large

  • Voldoening. Je hebt toch maar weer mooi even een – al zeg je het zelf – hartstikke leuke post geschreven, voorzien van mooie foto’s. Of misschien schrijf je, ook al dacht je dat je geen tijd had, toch maar weer even twee posts.
  • Een nuttige tijdsbesteding. Onnuttige tweets de lucht in zenden waar mensen zich aan ergeren of andere mensen leesplezier bieden. Nee, dat is eigenlijk geen moeilijke keuze. Oh en ook in saaie lessen kun je er heel wat denkwerk aan besteden.
  • Heel veel plezier! Door al deze dingen hierboven samen krijg je een hele leuke hobby, waar je andere mensen hopelijk ook nog blij mee maakt. Voor mij is het ook een manier om mijn creativiteit te uiten. Waar anderen dat doen met een schildersdoek, palette en kwast, heb ik genoeg aan een internetverbinding, laptop, fototoestel en het liefst nog een muis met muismat. Ik vind dit stiekem toch wel heel wat anders dan social media’en, ook al zit ik wel achter de computer. Ook liefde voor schrijven door al het lezen van boeken wat ik eerst gebruikte voor wat onafgemaakte verhalen, kan ik hier mooi in kwijt. Ik hoop dat ik mijn archief later ook nog aan m’n man of kindjes kan laten zien, ook al klinkt dat nu heel raar, haha 🙂

Atostosgos_6_large

Zo, dat zijn nog best wat redenen! Terwijl ik het typte kwamen ze erbij. Sommigen overlappen misschien een beetje, maar het idee is duidelijk.

Welke reden spreekt jou het meest aan; waarvoor zou jij wel willen bloggen?

Hobby: Paardrijden!

Een van mijn grote hobby’s is toch wel paardrijden. Dit wilde ik al sinds ik klein was en ik weet eigenlijk niet eens precies van wie dat komt. Maar zodra ik de minimumleeftijd had bereikt (6 jaar) kon ik eindelijk, eindelijk paardrijden! (Mijn moeder had me al toen ik vijf en een half jaar ofzo was ingeschreven, want er was echt een hele lange wachtlijst.) Ik doe het nu dus ook al zeven jaar en die jaren zijn echt gevlogen. Een eigen paard is natuurlijk superduur en dat doe je niet zomaar, dus moest ik het bij één keer in de week een halfuurtje houden. Mijn moeder ging altijd met me mee en zadelde dan mijn paard voor me op. Zij heeft het eigenlijk eerst geleerd en ik daarna van haar, want als zesjarig klein meisje ging ik niet in de loopstallen met tien pony’s om me heen. Als we naar het bos gingen moesten er moeders naast lopen en dan stond zij eigenlijk altijd wel paraat, dus zij is ook redelijk snel ingeburgerd, haha.
Na een tijdje mocht ik naar de uursles. Superspannend vond ik dat, maar ik vond het nog steeds heel leuk. Als ik dan van m’n paard afkwam vroeg ik alweer aan m’n moeder ‘wanneer is het weer donderdag?’ (De dag waarop ik dus reed.) Jammer genoeg had ik natuurlijk niet echt vriendinnetjes. De les waar ik in reed zat vol met ‘kakker’meisjes, en dat zeg ik echt niet snel van iemand. ^^ Er waren dus wel keren dat ik het minder leuk vond, maar toen ik naar de halfgevorderde mocht kwam ik wel bij een vriendin uit de kerk en was er ook wat meer uitdaging. In die les kwamen nog meer vriendinnen, een paar gingen er ook weer en die zijn nu ingeruild voor mensen die nét uit de beginners komen waardoor het hele niveau van de groep een beetje naar beneden is gehaald, maar ik heb niet erg veel tijd en op vrijdagmiddag vind ik toch wel fijner dan doordeweeks. Bovendien gaat het er bij mij meer om hoe ik de dingen doe die we doen, en niet om wat we doen.

Dsc_0504-11-600x451_large

Oordelen over mijn niveau is niet iets wat ik zelf ga doen. Voor zeven jaar rijden zou ik wel een hoger niveau kunnen hebben, maar ik ben begonnen from scratch oftwel in de kleuterles, waar ik volgens mij echt pas na een jaar mocht galopperen, wat nu allang niet meer zo is. Mijn vriendinnen die later zijn begonnen mochten vanwege hun leeftijd starten in de beginnersles en hebben heel hun kleuterlesperiode overgeslagen, waardoor ze in veel kortere tijd in de halfgevorderde zitten. Maar toch maakt het me allemaal niet zo veel uit. Het contact met de paarden en die kick als je op een paardenrug zit, dat is voor mij het belangrijkst. Niet wat ik allemaal kan en hoe goed ik wel niet ben. Uiteraard zet ik me daarvoor in, maar dat lukt niet altijd even goed. Met wedstrijden doe ik sowieso niet mee, omdat die op zondag zijn. En paardrijden gaat niet alleen om het rijden, want wat ik soms wel merk is dat ik makkelijker bij een paard in de stal stap die je lelijk aankijkt dan anderen. Dit komt o.a. door mijn moeder, maar ook wel doordat ik al zo lang met paarden omga. Al rij je je paard nog zo mooi, als je niet bij hem in de stal durft komt het op mij een beetje ongeloofwaardig over!

Animal-animals-horse-horses-nature-favim.com-424662_large

Mijn manege is wel leuk: grote binnenbak, kleine binnenbak, losgooibak, longeerbak, springbak, buitenbak en naastgelegen bos. Lange tijd ben ik er elke zaterdag heen gegaan ookal reed ik niet, dat is nu weer wat minder. Ook de pony’s zijn echt lieffies en er zijn er maar een paar die me niet erg aanstaan. Dit komt dan vooral als ze heel vaak bokken, sprintjes trekken of kleine rondjes gaan draaien en zo sterk zijn dat ik ze niet kan verbeteren/inhouden. Dat zijn overigens wel vaak de pony’s waar ik redelijk vaak op zit, meeeh. Ik weet niet waarom, maar pony’s schieten bij mij altijd sneller weg dan bij anderen. Gelukkig ben ik daardoor ook extra goed geworden in blijven zitten. Rustige pony’s ben ik daardoor extra gaan waarderen en vind ik niet saai. Sowieso ben ik geen racemonster en kan ik een stap (vooral zonder zadel!) waarin je je paard goed voelt ook al als heel fijn ervaren. Ook ben ik op een kamp geweest waar ze ‘freestyle’ reden, echt een hele andere manier van met paarden omgaan. Echte lievelingspony’s heb ik niet, maar er zijn wel een paar pony’s waarbij ik heel blij word als ik op ze ‘ingeroosterd’ sta.

45417267_large

Ik zou nog zoveel meer kunnen vertellen, maar het aantal woorden kruipt richting de 900 en meer wil ik jullie niet aandoen. Jullie hebben denk ik al wel door dat dit een grote hobby van me is. Ik ben minder bang geworden en ook strenger, want als een paard iets niet doet moet je aardig wat doorzettingsvermogen hebben wil je hem zover krijgen dat hij het wel doet. Als je nog meer over hobby’s van mij of paardrijden wilt weten, just ask!

En paardrijden geen sport..?

Tekenen

Als eens eerder, rond 14 december als ik het goed heb (toen kreeg ik namelijk mijn mobiel, daarom weet ik de precieze datum nog) postte ik dat ik eigenlijk wel weer vaker wilde gaan tekenen. Vroeger (en dan bedoel ik ook echt toen ik heel klein was) deed ik dat vaak, ik kon voor mijn leeftijd toen ook nog wel aardig wat leuke poppetjes tekenen maar het heeft toch niet echt doorgezet. Ik ga liever voor de zogenaamde luie hobby’s: boeken lezen, blogs lezen, films/programma’s kijken. En als ik dan moet tekenen, dan moet je dat zélf nog doen en bedenken. Maar op de tweede pinksterdag verveelde ik me echt enorm en daarom besloot ik het witte A4’tje dat ik had gebruikt toen ik mijn nagels ging lakken nog een tweede kans te geven. Na vijf minuten staren in het niets pakte ik als vanzelf mijn agenda, alsof ik in een saaie les zat, haha. Maar daar staan wat kleine fotootjes in, waar ik er uiteindelijk eentje van uitkoos om na te tekenen.


En dat leverde nog een aardig leuk resultaat op! De ‘houding/stand’ van het gezicht doet me trouwens denken aan Cynthia van MissLipgloss.nl als ze full-facefoto’s maakt, lol. Volgensmij klopt het bikinitopje in verhouding met de rest niet erg, maar verhoudingen zijn altijd héél moeilijk en dit valt eigenlijk pas op als je er lang naar kijkt. Zo ook haar ‘kin’ die ze eigenlijk niet heeft; onze lippen zitten veel hoger. Maar dat valt op het eerste gezicht allemaal niet erg op en over het totaalplaatje was ik dan ook tevreden.


De volgende dag op school probeerde ik een andere foto na te tekenen, maar de kin kreeg ik maar niet goed. Dit valt wel in één keer op, de vorm van haar gezicht klopt gewoon niet. De ogen zitten eigenlijk ook veel te hoog denk ik. Nouja, gewoon een mislukt projectje. :’)


Toch nog veel te enthousiast over mijn eerste tekening maakte ik deze woensdag. Yay, zomer! Niet erg gedetailleerd, dus hier kon niet zo heel veel fout aan gaan. Ookal moest ik haar wel een rokje geven, want met een broekje kreeg ze wel een hele flat bottom. Thuis kleurde ik hem in terwijl ik naar een filmpje van Teske keek, wat perfect werkte wat mij betreft. ♥


Op donderdag tekende ik deze na. Een beetje klein uitgevallen, waardoor ik erg moest priegelen, maar ik vind het wel een leuke geworden. Vooral omdat het niet zo standaard is, ze heeft namelijk een laptop onder haar arm. Aan de schoenen waagde ik me maar niet.


Vrijdag tekende ik deze nog die ik vanmorgen afmaakte en inkleurde. Staat toch wat vrolijker. De lijntjes zie je er wel doorheen, maar dat vind ik niet heel storend ofzo.

Zo had ik dus opeens een paar leuke tekeningetjes. Allemaal nagetekend, maar dat maakt me niet echt uit. Wat ik ermee ga doen? Ik heb bedacht mijn whiteboard er maar mee vol te hangen, dan ben ik nog wel even bezig hoor. Of het lang volhoudt weet ik eigenlijk ook niet, maar als het hier ergens strandt kan ik het in elk geval in de zomervakantie misschien weer oppikken.

Heb jij ook wel eens van die creatieve uitspattingen? En krijg je nu misschien ook weer zin om wat nieuws te gaan proberen?